Psikofarmakoen sarrera

Psikofarmakoen sarrera

1940ko hamarkadaren bigarren erdian, nerbio sistema zentralarengan ekintza sedagarriak aurkeztu zituen antihistaminiko eraginkor bar aurkitu zen. Prometazina (Fenergan®) zen. Gaixotasun mentalen arloan aurkikuntza honek sortu zuen ikusminaren ondoren, ikerkuntza berriak egin ziren azken emaitza 1950eko abenduan gertatutako clorpromazina (Largactil®) izeneko farmakoaren aurkikuntza izan zelarik. Iraultza psikofarmakologikoa hasia zen.

Une honetatik aurrera, arlo honetan gertatutako aurrerapenak abiadura handian etorri ziren bata bestearen atzetik: 1952an Rauwolfia serpentina-ren zainetatik reserpina isolatu zen; 1955ean clordiazepoxidoa sintetizatu zen, antsiolitiko bentzodiazepinikoen bidea zabalduz; 1956an iproniazidaren efektu antidepresiboa aurkitu zen, monoaminooxidasaren inhibitzaileen aitzindaria izan zena; 1957an lehenengo antidepresibo triziklikoa aurkitu zen, imipramina.

Legearen aldetik aldaketarik izan ez eta 1931ko Errege Dekretuak xedatutakoaren arabera jarraitzen bazen ere, aurkikuntza hauek orokorki sorospen psikiatrikoan eta zehatzago Aita Menni Ospitalean garrantzi handi bat izan zuten, farmako hauek ospitalean sartzen joan ziren heinean gaixo askok bilakaera on bat izan bait zuten eta beraz, gaixoen kopurua murrizten hasi zen lehenengo aldiz ospitalearen historian. Guzti honen ondorioz, urte hauetan lanak mantenimendura eta egiturak behar ezberdinei egokitzera zuzendu ziren bereziki.

Aita Menni Ospitalearen ikuspegi orokorra 1950eko hamarkadan